Παναγια Βουρλιωτισσα Παρακληση

 Ο Ιερεύς

    Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε, νυν, και αεί, και εις τούς αιώνας των αιώνων.

Ο Αναγνώστης

Αμήν.

Ψαλμός ρμβ΄(142)

    Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου, ενώτισαι την δέησίν μου εν τη αληθεία σου, εισάκουσόν μου εν τη δικαιοσύνη σου. Και μη εισέλθης εις κρίσιν μετά τού δούλου σου, ότι ου δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πάς ζων. Ότι κατεδίωξεν ο εχθρός την ψυχήν μου εταπείνωσεν εις γην την ζωήν μου. Εκάθησέ με εν σκοτεινοίς ως νεκρούς αιώνος και ηκηδίασεν επ’ εμέ το πνεύμα μου, εν εμοί εταράχθη η καρδία μου. Εμνήσθην ημερών αρχαίων, εμελέτησα εν πάσι τοις έργοις σου, εν ποιήμασι των χειρών σου εμελέτων. Διεπέτασα προς σε τας χείρας μου, η ψυχή μου ως γη άνυδρός σοι. Ταχύ εισάκουσόν μου κύριε εξέλιπε το πνεύμα μου. Μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου απ’ εμού και ομοιωθήσομαι τοις καταβαίνουσιν εις λάκκον. Ακουστόν ποίησόν μοι το πρωί το έλεός σου ότι επί σοι ήλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, οδόν εν η πορεύσομαι ότι προς σε ήρα την ψυχήν μου. Εξελού με εκ των εχθρών μου, Κύριε, προς σε κατέφυγον. Δίδαξόν με του ποιείν το θέλημά σου ότι συ ει ο Θεός μου. Το πνεύμα σου το αγαθόν οδηγήσει με εν γη ευθεία, ένεκεν του ονόματός σου, Κύριε ζήσεις με. Εν τη δικαιοσύνη σου εξάξεις εκ θλίψεως την ψυχήν μου, και εν τω ελέει σου εξολοθρεύσεις τους εχθρούς μου. Και απολείς πάντας τούς θλίβοντας την ψυχήν μου ότι εγώ δούλος σου ειμί.

Ήχος δ΄.

    Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

            Στίχ. Α΄. Εξομολογείσθε τω Κυρίω, και επικαλείσθε το

                           όνομα το άγιον αυτού.

    Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

           Στίχ. Β΄. Πάντα τα έθνη εκύκλωσάν με, και τω ονόματι

                          Κυρίου ήμυνάμην αυτούς,

    Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

           Στίχ. Γ΄. Παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και εστι θαυμαστή

                          εν οφθαλμοίς ημών.

    Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ. 

Τοὺς προσελθόντας τῇ θερμῇ Σου πρεσβείᾳ καὶ προσκυνοῦντας τὴν σεπτήν Σου Εἰκόνα, πανευλαβῶς Βουρλιώτισσα Μῆτερ, πάσης ἐλευθέρωσον ἀπειλῆς καὶ ἀνάγκης, καὶ παθῶν καὶ θλίψεων, καὶ δεινῶν ἀλγηδόνων, καὶ θεραπείαν δώρησαι ἡμῖν, ὡς Ζωοδόχος τεκοῦσα Τὸν Ἄνακτα.

 

Δόξα Πατρί.

 

 Ἐν τῇ Γεννήσει τὴν παρθενίαν ἐφύλαξας, ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε. Μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς, καὶ ταῖςπρεσβείαις ταῖςσαῖς λυτρουμένη, ἐκ θανάτου τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Και νύν.

  

  Ου σιωπήσωμεν ποτέ, Θεοτόκε, * τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι, * ειμή γαρ συ προϊστασο πρεσβεύουσα, * τις ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; * Τις δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; * Ουκ αποστώμεν, Δέσποινα, εκ σου, * σους γαρ δούλους σώζεις αεί, εκ παντοίων δεινών.

Ο Αναγνώστης: Ν' (50) Ψαλμός

    Ελέησόν με ο Θεός κατά το μέγα έλεός σου, και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημα μου. Επί πλείον πλύνον με από της ανομίας μου και από της αμαρτίας μου καθάρισόν με. Ότι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω και η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστί δια παντός. Σοι μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιον σου εποίησα, όπως αν δικαιωθής εν τοις λόγοις σου, και νικήσης εν τω κρίνεσθαί σε. Ιδού γαρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου. Ιδού γαρ αλήθειαν ηγάπησας, τα άδηλα και τα κρύφια της σοφίας σου εδήλωσάς μοι. Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι, πλυνείς με, και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ακουτιείς με αγαλλίασιν και ευφροσύνην αγαλλιάσονται οστέα τεταπεινωμένα. Απόστρεψον το πρόσωπόν σου από των αμαρτιών μου, και πάσας τάς ανομίας μου εξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός, και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου. Μη απορρίψης με από του προσώπου σου και το πνεύμα το Άγιον μη αντανέλης απ’ εμού. Απόδος μοι την αγαλλίασιν του σωτηρίου σου και πνεύματι ηγεμονικώ στήριξον με. Διδάξω ανόμους τας οδούς σου και ασεβείς επί σε επιστρέψουσι. Ρύσαι με εξ αιμάτων ο Θεός, ο Θεός της σωτηρίας μου αγαλλιάσεται η γλώσσα μου την δικαιοσύνην σου. Κύριε τα χείλη μου ανοίξεις και το στόμα μου αναγγελεί την αίνεσιν σου. Ότι ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα αν, ολοκαυτώματα ουκ ευδοκήσεις. Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουθενώσει. Αγάθυνον, Κύριε, εν τη ευδοκία σου την Σιων, και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιερουσαλήμ. Τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, αναφοράν και ολοκαυτώματα. Τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριόν σου μόσχους.

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. δ΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς.

Θεόνυμφε Μῆτερ πάσης ὀργῆς, καὶ πάσης ἀνάγκης, καὶ ἀμέτρητων συμφορῶν, ἡμᾶς καταξίωσον ῥυσθῆναι, Σοὶ Βουρλιώτισσα Κόρη, Πανάχραντε.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

 Ελέους τεκοῦσα τὸν δωρητήν, ἐλέησον Κόρη τοὺς προστρέχοντας εὐλαβῶς, καὶ τὴν Σὴν ἀντίληψιν αἰτοῦντας, Σοὶ Βουρλιώτισσα Κόρη, Θεόνυμφε.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Οδύνην ἀνέστειλας μυστικῶς, τῇ Σῇ μεσιτείᾳ καὶ ἀνάγκης ἀπαλλαγήν, τοῖς προσδεχομένοις τὴν Σὴν χάριν, Θεοχαρίτωτε Κόρη, Πανάχραντε.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ

Νοσοῦντες τῇ θείᾳ Σου ἀρωγῇ, καὶ τῇ προστασίᾳ, ἡμῖν δίδεις τὰς δωρεάς, καὶ σώζεις ἡμᾶς ἐκ κινδύνων, ὦ Βουρλιώτισσα Θεόνυμφε.

 

ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Υετῶν ἐλλειμάτων, καὶ χαλεπῶν θλίψεων, καὶ ἐπηρειῶν ὀλεθρίων, ἡμᾶς ἀπάλλαξον, τοῦ πολεμήτορος, Σοὶ Βουρλιώτισσα Κόρη, τοὺς πιστῶς προσφεύγοντας, τῇ προστασίᾳ σου.

 Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Μεσιτεύεις ἀσμένως, καὶ συμπαθῶς Πάναγνε, τοῖς προσερχομένοις ἱκέταις, ἡνίκα ἴασαι, τοὺς πρός Σὲ σπεύδοντες, Σοὶ Βουρλιώτισσα Κόρη, τὸ σεπτὸν Σου ὄνομα ἐπικαλούμενοι. Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι

Φωτοδόχου ἁψῖδος, ὁ ἀληθὴς στέφανος, ἐκ τῆς σῆς ἁγίας Εἰκόνος, Σοὶ Βουρλιώτισσα, δροσίζεις πάντοτε, καὶ γλυκερῶς ἀναψύχεις, τοὺς πυρὶ τῶν θλίψεων, δεινῶς φλεγόμενους

 Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ... 

Ελεοῦσα Παρθένε, τοὺς ἀσθενεῖς ἴασαι, καὶ τοὺς θλιβομένους τῷ βίῳ, ἡνίκα λύτρωσον, οἱ πρὸς Σὲ σπεύδοντες, τὴν Βουρλιώτισσαν Κόρην, βοηθὸν καὶ ῥύστην πάντες ἐνθυμούμενοι. 

Διάσωσον, Σοὶ Βουρλιώτισσα Κόρη καὶ Θεομήτωρ, ἐκ παντοίων νόσων καὶ περιστάσεων, καὶ τείχισον τοὺς προσελθόντας τῇ Σῇ θείᾳ Σκέπῃ Σου.

Επίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ Πανύμνητε Θεοτόκε, ἐπὶ τὴν ἐμὴν χαλεπὴν τοῦ σώματος κάκωσιν, καὶ ἴασαι τῆς ψυχῆς μου τὸ ἄλγος.

Αίτησις

Ἱερεὺς

Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἐλεὸς Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, πάντων τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν, τῶν κατοικούντων καὶ παρεπιδημούντων ἐν τῇ (κώνῃ, πόλει) ταύτῃ, τῶν ἐνοριτῶν, ἐπιτρόπων, συνδρομητῶν καὶ ἀφιερωτῶν τοῦ ἁγίου ναοῦ τούτου. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, (ὀνόματα).

Ὅτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἦχος β΄. Πρεσβεία θερμή. 

Πρεσβείαν θερμήν, καὶ ὀχυρὸν προπύργιον, δοκοῦντες, Ἁγνὴ ποικίλλων ἐπιθέσεων, οἱ πάντες ἐκλυτρούμεθα, τοῦ δολίου ἐχθροῦ καὶ ἀλάστορος, τῆς χαρμοσύνης καὶ θείας χαρᾶς, πληρούμεθα πάντες Βουρλιώτισσα.

ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Βουρλιώτισσα Ἄνασσα, πρὸς τὴν σὴν ἀντίληψιν καταφεύγομεν, καὶ λυτρούμεθα Πανάμωμε, τῶν κατὰ τὸν βίον περιστάσεων.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

 

Αλγηδόνων δυσώπησον, τὴν κατὰ ψυχὴν καὶ σῶμα Πανάχραντε, ὡς ἱκέτες Βουρλιώτισσα, πρὸς Σὲ καταφεύγομεν γεραίροντες.

 Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

 Νόσων σβέσον τὸν κλύδωνα, καὶ ὑγείας δρόσον ἡμῖν χορήγησον, μητρικῇ σου ἀγαθότητι, τοὺς Σὲ μεγαλύνοντας Πάναγνε.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ

Πάσης βλάβης προστάτευσον, πάσης μαγγανείας, πάσης φαυλότητος, Θεοτόκε ἐκδυσώπησον, Μόνη Βουρλιώτισσα Πανύμνητε.

ᾨδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς 

Απας ἀσθενής, τῷ ναῷ σου σπεύδει, Πάναγνε, ἐκλαμβάνει τὰς ἰάσεις συμπαθῶς· Τοὺς γὰρ πάντας ἐλεεῖς, Σὺ Βουρλιώτισσα. 

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Θεῖον θησαυρόν, τὴν Εἰκόνα Σου κατέχοντες, ἐξ’ αὐτῆς ἁγιασμοῦ τὰς δωρεάς, δαψιλῶς τῆς Βουρλιώτισσας λαμβάνομεν.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι. 

Φώτισον ἡμᾶς, τῶν ναμάτων ἡμῖν πρόξενος, ἀγαθύνεις μητρικοῖς σου οἰκτιρμοῖς, τοὺς ἐν πίστει ζωὴν Κόρη ἀνύοντας.

 Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ...

 Θεοτοκίον. νθος γλυκερόν, οὐρανίου παρακλήσεως, τοὺς ἐν θλίψει στενάζοντες δεινῶς, συμπαθῶς, Σὺ Βουρλιώτισσα βοήθησον.

ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν ἐκχεῶ.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Μαγείας καὶ χαλεπῆς φαρμακείας, καὶ ποικίλλων τοῦ Βελίαρ πληγμάτων, Σὺ Βουρλιώτισσα Πάναγνε, καὶ βασκανίας δεινῆς ἐλευθέρωσον, τοὺς ἀφορῶντας εὐσεβῶς, περὶ τὴν Σὴν ὀξυτάτην ἀντίληψιν. 

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Οἱ πάντες τῶν σῷ ναῷ σου προσελθόντες, καθ’ ἐκάστην Θεοτόκε ἡμέραν, ἀπὸ βαθέων ψυχῆς σοι βοῶμεν· Ἀσθενειῶν καὶ παντοίων κακώσεων, ἐλεύθερον καὶ ὑγιῆ, ἡμῶν τήρει τὸν βίον αἰτούμεθα.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι. 

Νοσοῦντας Κόρη ῥᾳστώνην παρέχεις, καὶ καμνόντων θεραπείαν καὶ ῥῶσιν, καὶ θλιβομένοις ἀνάψυξιν θείαν, καὶ αἰχμαλώτοις ταχεῖαν ἐκλύτρωσιν· Τὴν Βουρλιώτισσαν διό, πᾶς πιστὸς μεγαλύνει καὶ σώζεται. 

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ... Θεοτοκίον. 

Οδύνης τῆς δυσμενῶς πιεζούσης, τὴν ἀθλίαν μου ψυχὴν καὶ καρδίαν, καὶ δαπανώσης οἰκτρῶς τὸ σῶμα μου, τῇ σωστικῇ σου θεράπευσον χάριτι, Θεοχαρίτωτε Ἁγνή, καὶ δεινῶν ἀλγηδόνων με λύτρωσον. 

Διάσωσον, Σοὶ Βουρλιώτισσα Κόρη, Θεογεννήτωρ, ἐκ παντοίων ὀδυνηρῶν περιστάσεων, τοὺς καταφεύγοντες πίστει τῇ Σῇ θείᾳ χάρῃ σου. 

Αχραντε, ἡ διὰ λόγου τὸν Λόγον ἀνερμηνεύτως, ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τεκοῦσα δυσώπησον, ὡς ἔχουσα μητρικὴν παρρησίαν.

Αίτησις

Ἱερεὺς

Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἔλεός Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, πάντων τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν, τῶν κατοικούντων καὶ παρεπιδημούντων ἐν τῇ (κώνῃ, πόλει) ταύτῃ, τῶν ἐνοριτῶν, ἐπιτρόπων, συνδρομητῶν καὶ ἀφιερωτῶν τοῦ ἁγίου ναοῦ τούτου. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, (ὀνόματα).

Ὅτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Κοντάκιον. Ἦχος β΄. Τῆς τῶν αἱμάτων σου. 

Τῇ μεσιτείᾳ σου Νύμφη προστρέχοντες, ἐλευθερούμεθα πάσης κακώσεως· Διό τὴν Σὴν χάριν 

Καὶ εὐθὺς τὸ Προκείμενον 

Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ. (2)

 Ἄκουσον θύγατερ καὶ ἴδε καὶ κλῖνον τὸ οὗς σου καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ Σου, καὶ τοῦ οἴκου τοῦ Πατρός Σου, καὶ ἐπιθυμήσει ὁ Βασιλεύς τοῦ κάλλους Σου.

Τοῦ ὀνόματός Μνησθήσομαι  σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ.

Ο Ιερεύς

    Και υπέρ του καταξιωθήναι ημάς της ακροάσεως του αγίου Ευαγγελίου, Κύριον τον Θεόν ημών ικετεύσωμεν.

Κύριε, ελέησον (γ').

   Σοφία. Ορθοί. Ακούσωμεν του αγίου Ευαγγελίου. Ειρήνη πάσι.

Και τω Πνεύματί σου.

   Εκ τού κατά Λουκάν αγίου Ευαγγελίου το ανάγνωσμα (ΣΤ΄. 17-19). Πρόσχωμεν.

Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς κώμην τινά· γυνὴ δὲ τις ὀνόματι Μάρθα, ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφή, καλουμένη Μαρία, ἥ καὶ παρακαθήσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ. Ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε· Κύριε, οὐ μέλει σοι, ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην μὲ κατέλιπε διακονεῖν; Εἰπέ οὖν αὐτῇ, ἵνα μοι συναντιλάβηται. Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπε αὐτῇ· Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία. Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ’ αὐτῆς. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα, ἐπάρασὰ τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου, εἶπεν αὐτῷ· Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε, καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας. Αὐτὸς δὲ εἶπε· Μενοῦν γε, μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ φυλάσσοντες αὐτόν.

Δόξα... Ταῖς τῆς Θεοτόκου ... 

Καὶ νῦν... Ταῖς τῆς Παναχράντου ...

   Στίχ. Ελέησόν με ο Θεός κατά το μέγα έλεος σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου, εξάλειψον το ανόμημά μου.

Προσόμοιον.

Ρῶσιν καὶ βοήθειαν, καὶ ἀληθῆ προστασίαν, πάντες ἐκλαμβάνομεν, ἐν παντὶ τῷ βίῳ μοι, ἴασαι πολλαπλῶν θλίψεων, καὶ ἀσθενημάτων καὶ κλυδώνων ἐκ τοῦ ὄφεως, καὶ πάσης Δέσποινα, ἄλλης συμφορᾶς τε καὶ μάστιγος, ταχέως δυσωπούμεθα, τῇ σῇ ἀρωγῇ Σου Βουρλιώτισσα· ὅθεν μὴ στερήσης, παρέχειν ἡμῖν χάριν συμπαθῶς, τοῖς πρὸς τὴν σὴν ἀγαθότητα, Νύμφη, ἀτενίζουσι.

Δέησις υπό του Ιερέως.

    Σώσον, ο Θεός, τον λαόν σου, και ευλόγησον την κληρονομίαν σου: επίσκεψαι τον κόσμον σου εν ελέει και οικτιρμοίς, ύψωσον κέρας Χριστιανών Ορθοδόξων, και κατάπεμψον εφ’ ημάς τα ελέη σου τα πλούσια: πρεσβείαις της παναχράντου, Δεσποίνης ημών, Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας: δυνάμει του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, προστασίαις των τιμίων επουρανίων Δυνάμεων ασωμάτων, ικεσίαις του τιμίου, ενδόξου, προφήτου προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, των αγίων, ενδόξων, και πανευφήμων Αποστόλων, του αγίου ενδόξου πανευφήμου Αποστόλου Βαρνάβα, των εν αγίοις Πατέρων ημών, μεγάλων Ιεραρχών, και Οικουμενικών Διδασκάλων, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αθανασίου και Κυρίλλου, Ιωάννου του Ελεήμονος, πατριαρχών Αλεξανδρείας: Νικολάου του εν Μύροις, Σπυρίδωνος επισκόπου Τριμυθούντος, των θαυματουργών. των αγίων ενδόξων μεγαλομαρτύρων Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Δημητρίου του Μυροβλύτου, Θεοδώρου του Τήρωνος, και Θεοδώρου του Στρατηλάτου και Μηνά του θαυματουργού, των ιερομαρτύρων Χαραλάμπους και Ελευθερίου, των οσίων και θεοφόρων Πατέρων ημών, των αγίων και δικαίων θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, (άγιος της ημέρας), και πάντων σου των Αγίων. ικετεύομέν σε, μόνε πολυέλεε Κύριε, επάκουσον ημών των αμαρτωλών δεομένων σου και ελέησον ημάς.

Κύριε, ελέησον (ιβ')

    Ελέει, και οικτιρμοίς, και φιλανθρωπία του μονογενούς σου Υιού, μεθ’ ου ευλογητός ει, συν τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμην

ᾨδὴ ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας...

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Πίστην ἄτρεπτον δίδου, καὶ ψυχῆς θεραπείαν Σοὶ Βουρλιώτισσα, τοῖς πόθῳ προσιοῦσι, τῷ θείῳ σου τεμένει, προσκυνοῦντας καὶ ψάλλοντας· ὁ τῶν Πατέρων ἡμῶν, Θεὸς εὐλογητὸς εἶ.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Θεοστόλιστε Νύμφη, ἡ Χριστὸν σαρκωθέντα ἡμῖν κυήσασα, φωνὴ τῶν πρεσβειῶν σου, τὸ σκότος τῶν παθῶν μου, διασκέδασον Πάναγνε, ἵνα ὑμνῶ Σου ἀεί, τὰ θεῖα μεγαλεῖα.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι

Δυστροπούντων ἀνθρώπων, καθ’ ἡμῶν ἐπινοίᾳ τὰς τοῦ ἀλάστορος, βουλὰς τὰς ὀλεθρίους ματαίωσον Παρθένε, καὶ τὴν λύτρωσιν δώρησαι, ἐν πάσῃ ὥρᾳ δεινῇ, καὶ πᾶσαν δυσχέρειαν.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ... 

Διασκέδασον πάσης, τοῦ ἐχθροῦ σκοτοδίνης καὶ ἐπιθέσεως, ἡμᾶς τοὺς ἐκ καρδίας, τὸ θεῖον ὄνομά Σου, εἰς βοήθειαν κράζοντας, ἐν πάσῃ ὥρα Ἁγνή, καὶ πάσῃ τροπῇ βίου.

ᾨδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα...

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Σῶσον με Κόρη, τῶν δριμυτάτων μοι πόνων, καὶ ἐκλύτρωσαι δεινῶς ἐκ δυσθυμίας, τῆς κατατρυχούσης, τὴν ταπεινήν ψυχήν μου. 

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Δόξῃ ἀΰλῳ, ἐπισκοπῆς Σου τῆς θείας, παραμύθησον, τὴν θλῖψιν τῆς ψυχῆς μου, ἵνα Σὲ δοξάζω, τὴν Κεχαριτωμένην.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι. 

Σὲ βακτηρίαν, τὴν Βουρλιώτισσαν Νύμφην, ἀποκτήσαμεν, ἐν τῷ παρόντι βίῳ, καὶ τῆς Σῆς Παρθενίας, κηρύττομεν τὴν δόξαν. 

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ

Ρῦσαι Παρθένε, Σὺ Βουρλιώτισσα Κόρη, τοὺς προστρέχοντας τῇ θείᾳ σου Εἰκόνι, καὶ παράσχου τοῖς πᾶσι, αἰτήσεων τὴν λῦσιν.

ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Τῶν πλείστων δωρημάτων, τῶν παρὰ Σοῦ λαβόντες, ὦ Βουρλιώτισσα Νύμφη Πανάχραντε, τὴν πρὸς ἡμᾶς Σου χρηστότητα μεγαλύνομεν.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἠμᾶς

Εν θλίψεσι καὶ πόνοις, πάσχοντες βαρέως, τῇ χάριτί Σου πιστῶς καταφεύγουσι, Σοὶ Βουρλιώτισσα Κόρη καὶ διασώζονται.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι. 

Υψίστου Θεοῦ Μῆτερ, πάσης μεθοδείας, καὶ τοῦ ἐχθροῦ μου ἐλεύθερον φύλαττε, Σοὶ Βουρλιώτισσα Νύμφη ἡ Παναμώμητος.

 

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ...  

Τιμῶμεν τὴν πολλήν Σου, τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀγάπην, Σὲ Βουρλιώτισσα Κόρη δοξάζομεν, ὅτι ἡμᾶς περιβάλεις καὶ σῴζεις τάχιστα.

Αξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν. 

καὶ τὰ Μεγαλυνάρια. 

Τὴν Θεοχαρίτωτην Μαριάμ, πάντες ἐξυμνοῦμεν τῇ καρδίᾳ χαρμονικῶς, τῇ σεπτῇ Εἰκόνι, τὴν λύτρωσιν αἰτοῦμεν, καὶ τὴν παραμυθίαν πάντων Βουρλιώτισσα. 

Τοὺς δοκιμαζομένους ὑπὸ παθῶν, καὶ τοὺς ἀσθενοῦντας ἐκ παντοίων κλυδωνισμῶν, Κόρη Παναγία, τῇ Σῇ ἐπιστασίᾳ, θεράπευσον ἀτρέπτως Νύμφη Βουρλιώτισσα. 

Τῇ ἀνακαινίσει Σου Θαυμαστὴ ὄντως ὡραιώθη ἡ Εἰκόνα Σου ἡ σεπτή, καὶ παραμυθίαν, δεινῶν ἀεὶ παρέχει, τοῖς ταύτῃ προσιοῦσι Κόρη Βουρλιώτισσα.

Τῆς Βουρλιωτίσσης χαρμονικῶς τῇ σεπτῇ Εἰκόνα καταφύγωμεν οἱ πιστοί, ἵνα λυτρωθῶμεν, τῶν ὀδυνῶν τοῦ βίου, καὶ θείας πληρωθῶμεν ἀγαλλιάσεως

'Απαντας τοὺς πίστει εἰλικρινεῖς, προστρέχοντας Κόρη, τῇ θερμῇ Σου ἐπισκοπῇ, ἀβλαβεῖς δυσώπει, ἐκ πάσης πονηρίας, τοὺς εὐσεβεῖς Παρθένε Νύμφη Βουρλιώτισσα. 

Χαῖρε τῶν Ἀγγέλων θεία χαρά· χαῖρε τεθλιμμένων ἡ γλυκεῖα ἀναψυχή· χαῖρε αἰχμαλώτων, ἡ λύτρωσις Παρθένε, καὶ τῶν καμνόντων χαῖρε Νύμφη Βουρλιώτισσα.

Δεῦτε Ὀρθοδόξων αἱ στρατιαί, Ἄχραντον Παρθένον καὶ Ὑπέρμαχον Στρατηγόν, ὑμνήσωμεν προφρόνως τὴν Κεχαριτωμένην, καὶ πάντων ἐν κινδύνοις Κόρην Βουρλιώτισσαν.

Παρθενομαρτύρων τήν καλλονήν, καί τῶν ἰαμάτων, τόν ἀκένωτον θησαυρόν, τήν νύμφην Κυρίου τό σκεῦος τῶν χαρίτων, σεμνή Ἀναστασία, ὑμνολογοῦμεν σέ.

Χαίροις Ἰσαπόστολε Φωτεινή, ἡ ζωῆς τὸ ὕδωρ, δεξαμένη παρὰ Χριστοῦ· χαίροις ἡ ἐν Ῥώμῃ, ἀθλήσασα ἀνδρείως, σὺν πᾶσι τοῖς οἰκείοις, Χριστὸς δοξάσασα.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες, μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

Ο Αναγνώστης

    Άγιος ο Θεός, Άγιος ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς. [3]

    Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

    Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς. Κύριε, ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών. Δέσποτα, συγχώρησον τας ανομίας ημίν. Άγιε, επίσκεψαι και ίασαι τας ασθενείας ημών, ένεκεν του ονόματος σου. Κύριε, ελέησον. Κύριε, ελέησον, Κύριε, ελέησον.

    Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

    Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομα σου, ελθέτω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημα σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.

    Ότι σου εστίν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα, του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων.

26/01/2023

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ὡς γενεὰ εὐλογητὴ τῷ Κυρίῳ, τῆς οὐρανίου ἠξιώθησαν δόξης, ἀσκητικῶς δοξάσαντες Χριστὸν ἐπὶ τῆς γῆς, Ξενοφῶν ὁ Ὅσιος, καὶ ἡ τούτου συμβία, σὺν τοῖς ἀριστεύσασιν, ἱεροῖς αὐτῶν τέκνοις· οὓς εὐφημοῦντες εἴπωμεν φαιδρῶς· χαίροις Ὁσίων, χορεία τετράριθμε.

ΘΕΟΤΟΚΙΟΝ

Το απ’ αιώνος απόκρυφον, και Αγγέλοις άγνωστον μυστήριον, δια σου Θεοτόκε τοις επί γης πεφανέρωται, Θεός εν ασυγχύτω ενώσει σαρκούμενος, και Σταυρόν εκουσίως υπέρ ημών καταδεξάμενος, δι’ ου αναστήσας τον πρωτόπλαστον, έσωσεν εκ θανάτου τας ψυχάς ημών

Ἦχος Α΄. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος ... 

Τὴν Ἄχραντον Εἰκόναν Σου, Βουρλιώτισσα Πάναγνε, νῦν χαρμονικῶς προσκυνοῦντες, γεραίρομεν, Παρθένε· Ὑπάρχεις γὰρ σκέπη πρός ἡμᾶς, ἀρδεύουσα θαυμάτων παροχήν. Διὰ τοῦτο ἀναβλύζεις ἀεί, τοῖς εὐλαβῶς βοῶσι Σοί. Δόξᾳ τῷ Σὲ δοξάσαντι Θεῷ, δόξᾳ τῷ Σὲ θαυμαστώσαντι, δόξᾳ τῷ ἐλευθερώσαντι ἡμᾶς διὰ τοῦ τόκου Σου.

Εκτενής δέησις υπό του Ιερέως

     Ελέησον ημάς ο Θεός κατά το μέγα έλεος Σου, δεόμεθά Σου, επάκουσον και ελέησον.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Έτι δεόμεθα υπέρ των ευσεβών και ορθοδόξων Χριστιανών.

    Κύριε ελέησον. [3]

    Έτι δεόμεθα υπέρ του Πατρός και Αρχιεπισκόπου ημών, (δεινός) και πάσης της εν χριστώ ημών αδελφότητος.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Έτι δεόμεθα υπέρ ελέους, ζωής, ειρήνης, υγείας, σωτηρίας, επισκέψεως, συγχωρήσεως και αφέσεως των αμαρτιών των δούλων του Θεού, πάντων των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών, των κατοικούντων ή παρεπιδημούντων εν τη πόλη ταύτη, των ενοριτών, επιτρόπων, συνδρομητών και αφιερωτών του αγίου ναού τούτου, πάντων ημών των συνελθόντων και εν κατανύξει ψυχής συμμετεχόντων εις την ιεράν Παράκαλησιν ταύτην, μετα των οικείων ημών και των δούλων του Θεού………………………………… (ονόματα)

    Κύριε, ελέησον. (3)

    Έτι δεόμεθα υπέρ του διαφυλαχθήναι την αγίαν 'Εκκλησίαν και την κώμην ταύ­την, την νήσου ταύτην, και πάσαν πόλιν και χωράν, από λοιμού, λιμού, σεισμού, καταποντισμού, πυρός, μαχαίρας, επιδρομής αλλοφύλων, εμφυ­λίου πολέμου και αιφνιδίου θανάτου, υπέρ του ίλεων, ευμενή και ευδιάλλακτον γενέσθαι τον αγαθόν και φιλάνθρωπον Θεόν ημών, του αποστρέψαι και διασκεδάσαι πάσαν οργήν και νόσον την καθ’ ημών κινουμένην, και ρύσασθαι ημάς εκ της επικειμένης δικαίας αυτού απειλής, και ελεήσαι ημάς.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Έτι δεόμεθα και υπέρ του εισακούσαι Κύριον τον Θεόν ημών φωνής της δεήσεως ημών των αμαρτωλών, και ελεήσαι ημάς.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Επάκουσον ημών, ο Θεός ο Σωτήρ ημών, η ελπίς πάντων των περάτων της γης και των εν θαλάσση μακράν και ίλεως, ί­λεως γενού ημίν Δέσποτα, επί ταίς αμαρτίαις ημών, και ελέησον ημάς.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Ελεήμων γαρ και φιλάνθρωπος Θεός υπάρχεις και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

   ********************************************************************

Απόλυσις

Σοφία.

Εὐλόγησον,

Ὁ ὢν εὐλογητός, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε. νῦν, καὶ ἀεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Στερεώσαι, Κύριος ὁ Θεός, τὴν ἁγίαν ἀμώμητον πίστιν τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, σὺν τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ Ἐκκλησίᾳ καὶ τῇ πόλει (ἢ τῇ μονῇ, ἢ χώρᾳ, ἢ τῇ νήσῳ) ταύτῃ εἰς αἰῶνας αἰώνων. Ἀμήν.

Ιερέας : Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς

-Την τιμιωτέρα των χερουβείμ και ενδοξοτερα των Σεραφεί, την αδιάφθορων Θεόν λόγον τεκούσα, την όντως Θεοτόκον Σε μεγαλυνομεν.

Δόξα σόι ο Θεός η ελπίς ημών Δόξα σοι 

Δόξα... Καὶ νῦν... , Κύριε ἐλέησον (γ') , Δέσποτα ἅγιε, εὐλόγησον.

Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα Σοι.

Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς...

Δι' εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

   

    Δόξα Σοι ο Θεός, η ελπίς ημών, Κύριε, δόξα Σοι.

    Χριστός ο αληθινός Θεός ημών, ταις πρεσβείαις της παναχράντου και παναμώμου αγίας Αυτού μητρός, των αγίων, ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων, του εν αγίοις Πατρός ημών Νικολάου Επισκόπου Μύρων της Λυκίας, του εν αγίοις Πατρός ημών Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, του και Προστάτου ημών (της ημέρας) και πάντων τον Αγίων, ελεήσαι και σώσαι ημάς, ως αγαθός και φιλάνθρωπος και ελεήμων Θεός.

Αμήν 

Ο χορός

Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου σε νεκρόν. άντας τοὺς τὴν θείαν καὶ σεπτήν, κατασπαζομένους Εἰκόνα, τὴν Σὴν Πανύμνητε, ἥνπερ ὀνομάζομεν ὡς Βουρλιώτισσαν, πειρασμῶν ἐξανέμησον, καὶ νόσων παντοίων, καὶ πταισμάτων αἴτησαι, ἡμῖν τὴν ἄφεσιν, ἵνα ἐξυμνήσομεν πάντες, τὰ σὰ μεγαλεῖα Παρθένε, καὶ τὴν πρὸς ἡμᾶς φιλανθρωπίαν Σου

Δέσποινα πρόσδεξαι τας δεήσεις των δούλων σου, και λύτρωσαι ημάς, από πάσης ανάγκης και θλίψεως.

Ήχος β΄.

    Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού. φύλαξόν με υπό την σκέπην σου.

“Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν”.

Παράκληση Αγίου Λουκα

Π Α Ρ Α Κ Λ Η Τ Ι Κ ΟΣ Κ Α Ν Ω Ν

Εις τον Άγ. Λουκά, Αρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως

 Προστάτη των εθελοντών του Συλλόγου « Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ»

(Ποίημα Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλης και Αλμωπίας κ. κ. Ιωήλ Φραγκάκου)

Ο Ιερεύς

    Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε, νυν, και αεί, και εις τούς αιώνας των αιώνων.

Ο Αναγνώστης

Αμήν.

Ψαλμός ρμβ΄(142)

    Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου, ενώτισαι την δέησίν μου εν τη αληθεία σου, εισάκουσόν μου εν τη δικαιοσύνη σου. Και μη εισέλθης εις κρίσιν μετά τού δούλου σου, ότι ου δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πάς ζων. Ότι κατεδίωξεν ο εχθρός την ψυχήν μου εταπείνωσεν εις γην την ζωήν μου. Εκάθησέ με εν σκοτεινοίς ως νεκρούς αιώνος και ηκηδίασεν επ’ εμέ το πνεύμα μου, εν εμοί εταράχθη η καρδία μου. Εμνήσθην ημερών αρχαίων, εμελέτησα εν πάσι τοις έργοις σου, εν ποιήμασι των χειρών σου εμελέτων. Διεπέτασα προς σε τας χείρας μου, η ψυχή μου ως γη άνυδρός σοι. Ταχύ εισάκουσόν μου κύριε εξέλιπε το πνεύμα μου. Μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου απ’ εμού και ομοιωθήσομαι τοις καταβαίνουσιν εις λάκκον. Ακουστόν ποίησόν μοι το πρωί το έλεός σου ότι επί σοι ήλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, οδόν εν η πορεύσομαι ότι προς σε ήρα την ψυχήν μου. Εξελού με εκ των εχθρών μου, Κύριε, προς σε κατέφυγον. Δίδαξόν με του ποιείν το θέλημά σου ότι συ ει ο Θεός μου. Το πνεύμα σου το αγαθόν οδηγήσει με εν γη ευθεία, ένεκεν του ονόματός σου, Κύριε ζήσεις με. Εν τη δικαιοσύνη σου εξάξεις εκ θλίψεως την ψυχήν μου, και εν τω ελέει σου εξολοθρεύσεις τους εχθρούς μου. Και απολείς πάντας τούς θλίβοντας την ψυχήν μου ότι εγώ δούλος σου ειμί.

Ήχος δ΄.

    Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

            Στίχ. Α΄. Εξομολογείσθε τω Κυρίω, και επικαλείσθε το

                           όνομα το άγιον αυτού.

    Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

           Στίχ. Β΄. Πάντα τα έθνη εκύκλωσάν με, και τω ονόματι

                          Κυρίου ήμυνάμην αυτούς,

    Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

           Στίχ. Γ΄. Παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και εστι θαυμαστή

                          εν οφθαλμοίς ημών.

    Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Ήχος δ. Ο Υψωθείς εν τω Σταυρώ.

    Ως Ιεράρχης του Χριστού αιγληφόρος, * και ιατρός των ασθενούντων μερόπων * και πρεσβευτής Λουκά προς τον Φιλάνθρωπον, * τους επιζητούντας σου την θεόσδοτον χάριν, * μη ελλείπεις άγιε * από πάσης ανάγκης * και χαλεπών του βίου αναγκών * διαφυλάττων * ταις θείαις πρεσβείαις σου.

Δόξα Πατρί.

Ήχος α. Τον τάφο σου, Σωτήρ.

(Ποίημα του Ιερομον. π. Αθαν. Σιμωνοπετρίτη, Υμνογράφου της Μεγ. του Χριστού Εκκλησίας)

    Δεσμά και φυλακάς, * εν Χριστώ υπομείνας, * και πλείστους διωγμούς, * δι’ αγάπην Κυρίου, * Λουκά παμμακάριστε, * ουρανόθεν απόστειλον, * την βοήθειαν, * τοις εν δεσμοίς και ανάγκαις, * και αξίωσον * εν μετανοία περάσαι, * του βίου το πέλαγος.

Και νύν.

    Ου σιωπήσωμεν ποτέ, Θεοτόκε, * τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι, * ειμή γαρ συ προϊστασο πρεσβεύουσα, * τις ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; * Τις δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; * Ουκ αποστώμεν, Δέσποινα, εκ σου, * σους γαρ δούλους σώζεις αεί, εκ παντοίων δεινών.

Ο Αναγνώστης: Ν' (50) Ψαλμός

    Ελέησόν με ο Θεός κατά το μέγα έλεός σου, και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημα μου. Επί πλείον πλύνον με από της ανομίας μου και από της αμαρτίας μου καθάρισόν με. Ότι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω και η αμαρτία μου ενώπιόν μου εστί δια παντός. Σοι μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιον σου εποίησα, όπως αν δικαιωθής εν τοις λόγοις σου, και νικήσης εν τω κρίνεσθαί σε. Ιδού γαρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου. Ιδού γαρ αλήθειαν ηγάπησας, τα άδηλα και τα κρύφια της σοφίας σου εδήλωσάς μοι. Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι, πλυνείς με, και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ακουτιείς με αγαλλίασιν και ευφροσύνην αγαλλιάσονται οστέα τεταπεινωμένα. Απόστρεψον το πρόσωπόν σου από των αμαρτιών μου, και πάσας τάς ανομίας μου εξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός, και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου. Μη απορρίψης με από του προσώπου σου και το πνεύμα το Άγιον μη αντανέλης απ’ εμού. Απόδος μοι την αγαλλίασιν του σωτηρίου σου και πνεύματι ηγεμονικώ στήριξον με. Διδάξω ανόμους τας οδούς σου και ασεβείς επί σε επιστρέψουσι. Ρύσαι με εξ αιμάτων ο Θεός, ο Θεός της σωτηρίας μου αγαλλιάσεται η γλώσσα μου την δικαιοσύνην σου. Κύριε τα χείλη μου ανοίξεις και το στόμα μου αναγγελεί την αίνεσιν σου. Ότι ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα αν, ολοκαυτώματα ουκ ευδοκήσεις. Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουθενώσει. Αγάθυνον, Κύριε, εν τη ευδοκία σου την Σιων, και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιερουσαλήμ. Τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, αναφοράν και ολοκαυτώματα. Τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Και ο κανών ου η ακροστιχίς

«Λουκά ιατρέ τους νοσούντας ίασαι. Ιωήλ»

ΩΔΗ α΄. Ήχος πλ. δ'. Υγράν διοδεύσας.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών..

    Λουκα αρχιθύτα τον Ιησούν, πάντοτε δυσώπει υπέρ πάντων υμών λιταίς ,νόσων λυτρωθήναι δυσιάτων, και δυσπραγίας του βίου πανόβλιε .

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Ορμάς τας άτακτους των ηδονών, Λουκά και εννοίας, ψυχοφθόρους των γεηρών, τη ση προστασία Ιεράρχα, εκ της ψυχής μου ανάσπασον πρόρριζον.

Δόξα Πατρί

    Υφέρπων δολίως ο πονηρός, προσβάλλει με όντως αρρωστήμασι τοις δεινοίς, αλλ’ ως θεοκίνητος ακέστωρ, την ιατρείαν Λουκά δός μοι τάχιστα.

Και νύν.

    Καμάτου του σώματος και ψυχής, τους δούλους σου μήτερ, ελευθέρωσον σαις λιταίς και χάρισε πάσιν την ελπίδα του πλατυσμού και ανέσεως δέσποινα.

ΩΔΗ γ΄. Ουρανίας αψίδος.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Απορρήτως την χάριν, τα σα οστά δίδωσι, τοις προσερχομένοις εν πίστει, ταύτα ασπάσασθαι εν Σαγματά τη μονή, και εν τη χώρα Ρωσίας, ως πηγή ζωής, Λουκά αοίδιμε.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Ιαθήναι λιταίς σου, παρακαλώ άγιε, εκ της ταραχής του νοός μου και της δειλίας μου, συ γαρ ως εύτολμος εν τοις καιροίς τοις εσχάτοις, Χριστού την αλήθεια, Λουκά εκήρυξας.

Δόξα Πατρί.

    Αρχιθύτης υπάρχων, εν ουρανώ έπαρον, τας σεπτάς σου χείρας θεόφρον, προς τον Φιλάνθρωπον, απαλλαγήναι με, αμπλακημάτων παντοίων, ως αν την σωτήριον, τρίβον πορεύσομαι.

Και νύν.

    Tας συμβάσεις του βίου και δυσμενή σκάνδαλα, τας επιφοράς του βελίαρ και μηχανήματα γήινων θέλγητρα και των ματαίων ορέξεις αφ ημών απόστησον Παντοβασίλισσα.

    Διάσωσον ω Ιεράρχα Λουκά τους σε ανυμνούντας εκ κινδύνων και πονηρών καταστάσεων και εκ των νόσων κατ’ άμφω σημειοφόρε.

    Επίβλεψον εν ευμενεία Πανύμνητε Θεοτόκε, επί την εμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν, και ίασαι της ψυχής μου το άλγος.

Αίτησις

Ἱερεὺς

Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἐλεὸς Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, πάντων τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν, τῶν κατοικούντων καὶ παρεπιδημούντων ἐν τῇ (κώνῃ, πόλει) ταύτῃ, τῶν ἐνοριτῶν, ἐπιτρόπων, συνδρομητῶν καὶ ἀφιερωτῶν τοῦ ἁγίου ναοῦ τούτου. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, (ὀνόματα).

Ὅτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

το κάθισμα.

Πρεσβεία θερμή.

    Εν χρόνοις τοις νύν, Λουκά Αρχιεπίσκοπε, εφάνης πιστοίς παραμυθία άφατος διο μη παύση άγιε συντηρών προμηθεία τη κρείττονι, ως παρρησίαν σχών εν ουρανώ, τους πόθω φωνούντας το σον όνομα.

Ωδή δ΄. Εισακήκοα Κύριε.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Ρίζαν έκοψον Άγιε της δαιμονικής σαφώς αθεότητος και Λουκά προς αγαθότητα ίθυνας ψυχάς των ανυμνούντων σε.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Επι σοι τας ελπίδας μου έχων Ιεράρχα σεβασμιώτατε, νυσταγνόν της ραθυμίας μου, στήσαι ο φιλόυλος εφίεμαι.

Δόξα Πατρί.

    Τω φλογμώ παραβάσεων και ασεβημάτων Λουκά Επίσκοπε εκτακείσαν την καρδίαν μου δρόσισον ρανίσι του ελέους σου.

Και νύν.

    Ο υπάρχων αχώρητος και πληρών τα πάντα Θεός εχώρησεν εν τη μήτρα σου Πανάμωμε ον υπέρ ημών αει ικέτευε.

Ωδή ε΄. Φώτισον ημάς.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Ύψωσον Λουκά προς την άνωθεν λαμπρότητα τα νοήματα ημών των εμπαθών διαλύων αμαρτίας τα φαντάσματα.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Στόνον των ψυχών και σωμάτων τα αλγήματα Ιεράρχα ζωηφόροις σου λιταίς μη ελλίπης ιατρεύσαι των τιμώντων σε.

Δόξα Πατρί

    Νυν εν Σαγματά τας μερίδας των λειψάνων σου οι μονάζοντες κατέχοντας Λουκά τοις ευχαίς εκζητούσι την ειρήνευσιν.

Και νύν

    Όν υπερφυώς Θεοτόκε απεκύησας δυσωπούσα μη ελλίπης εσαεί εκλυτρώσασθε ημάς εξ απογνώσεως.

Ωδή ς΄. Την δέησιν εκχεώ.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Συστήματα πονηρών εκύκλωσαν τας ψυχάς ημών Λουκά Ιεράρχα και σαρκικών τα αμέτρητα πάθη προς ακρασίας τον λάκκον καθέλκουσι ημάς τους κράζοντας προς σε εκ φθοράς τους ικέτας σου λύτρωσον

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Οδήγησον προς λιμένα εύδιον Ιεράρχα του Χριστού τους πεσόντας εν κλυδωνίω της ζάλης του βίου και εν αβύσσω παγίδων του όφεως ως κεκτημένος προς Θεόν την καλήν παρησίαν πανεύφημε.

Δόξα Πατρί.

    Υπάρχων των λογισμών ανάπλεως Ιεράρχα πολυφρόντιδος βίου και μερίμνων καθ' εκάστην ο τάλας εν ηδοναίς ψυχοφθόροις του σώματος εκ βάθους αίρω την φωνήν προς το θείον με φως καθοδήγησον.

Και νύν.

    Νυν βάρει των εμπαθών πταισμάτων μου καλυφθήσα η καρδία μου σθένει, και μη τολμών ατενίσαι προς ύψος του ουρανού Θεοτόκε ο άσωτος αιτούμαι άφεσιν κακών πανσθενεί σου πρεσβεία Θεόνυμφε.

    Διάσωσον ω Ιεράρχα Λουκά τους σε ανυμνούντας εκ κινδύνων και πονηρών καταστάσεων και εκ των νόσων κατ άμφω σημαιοφόρε.

    Άχραντε η δια λόγου τον Λόγον ανερμηνεύτως, έπ εσχάτων των ημερών τεκούσα δυσώπησον, ως έχουσα μητρικήν παρρησίαν.

Αίτησις

Ἱερεὺς

Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἔλεός Σου, δεόμεθά Σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν (δεῖνος) καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτηρίας, ἐπισκέψεως, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, πάντων τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν, τῶν κατοικούντων καὶ παρεπιδημούντων ἐν τῇ (κώνῃ, πόλει) ταύτῃ, τῶν ἐνοριτῶν, ἐπιτρόπων, συνδρομητῶν καὶ ἀφιερωτῶν τοῦ ἁγίου ναοῦ τούτου. Κύριε ἐλέησον (3)

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, (ὀνόματα).

Ὅτι ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος Θεὸς ὑπάρχεις, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Α΄ Κοντάκιον

Ήχος β'. Τοις των αιμάτων σου.

    Ως Ιεράρχης Λουκά αξιάγαστε Συμφερουπόλεως πάσης και Πρόεδρος τοις προσιούσιν εν πίστει τη λάρνακα των σων λειψάνων αγίασον χάριτι παρέχων κατ' άμφω την ίασιν.

Β΄ Κοντάκιον.

Ήχος δ΄. Ο Υψωθείς

 (Ιερομονάχου π. Αθανασίου Σιμωνοπετρίτη, Υμνογράφου της Μεγ. του Χριστού Εκκλησίας)

    Διά Χριστόν τον δεσμευθέντα αθώως, και εν σταυρώ προσηλωθέντα αδίκως, Λουκά δεσμά υπήνεγκας σκληρά και φυλακάς, όθεν ως πεπείρασαι, ιεραίς ικεσίαις, δεσμουμένοις χάρισαι, καρτερίαν γενναίαν, και ελευθέρους δείξον εκ κλοιών, της αμαρτίας, φιλάνθρωπε Άγιε.

Και ευθύς το Προκείμενον. Ήχος δ΄.

     Δίκαιος ως φοίνιξ ανθήσει, και ωσεί κέδρος η εν τω Λιβάνω πληθυνθήσεται.

     Δίκαιος ως φοίνιξ ανθήσει, και ωσεί κέδρος η εν τω Λιβάνω πληθυνθήσεται.

      

        Στίχ. Πεφυτευμένος εν τω Οίκω Κυρίου, εν ταις αυλαίς του Θεού  

                 ημών εξανθήσει.

     Δίκαιος ως φοίνιξ ανθήσει, και ωσεί κέδρος η εν τω Λιβάνω πληθυνθήσεται.

Ο Ιερεύς

    ΩΚαι υπέρ του καταξιωθήναι ημάς της ακροάσεως του αγίου Ευαγγελίου, Κύριον τον Θεόν ημών ικετεύσωμεν.

Κύριε, ελέησον (γ').

   Σοφία. Ορθοί. Ακούσωμεν του αγίου Ευαγγελίου. Ειρήνη πάσι.

Και τω Πνεύματί σου.

   Εκ τού κατά Λουκάν αγίου Ευαγγελίου το ανάγνωσμα (ΣΤ΄. 17-19). Πρόσχωμεν.

Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.

   Τω καιρώ εκείνω ήλθε προς τον Ιησούν όχλος μαθητών αυτού, και πλήθος πολύ λαού, από πάσης της Ιουδαίας και Ιερουσαλήμ και της παραλίου Τύρου και Σιδώνος, οι ήλθαν ακούσαι αυτού, και ιαθήναι από των νόσων αυτών, και οι οχλούμενοι υπό πνευμάτων ακαθάρτων και εθεραπεύοντο. Και πας ο όχλος εζήτει απτεσθαι αυτού, ότι δύναμις παρ' αυτού εξήρχετο, και ιάτο πάντας. (Θ΄. 1-2). Συγκαλεσάμενος δε τους δώδεκα Μαθητάς αυτού έδωκεν αυτοίς δύναμιν και εξουσίαν επί πάντα τα δαιμόνια, και νόσους θεραπεύειν. Και απέστειλέν αυτούς κηρύσειν την βασιλείαν του Θεού, και ιάσθαι τους ασθενούντας. (Ι΄. 16-21). Και έλεγεν αυτοίς. Ο ακούων υμών, εμού ακούει, και ο αθετών υμάς, εμέ αθετεί, ο δε εμέ αθετών, αθετεί τον αποστείλαντά με. Υπέστρεψαν δε οι εβδομήκοντα μετά χαράς, λέγοντες. Κύριε, και τα δαιμόνια υποτάσσεται ημίν εν τω ονόματί σου. Είπε δε αυτοίς. Εθεώρουν τον Σατανάν ως αστραπήν εκ του ουρανού πεσόντα. Ιδού δίδωμι υμίν την εξουσίαν του πατείν επάνω όφεων και σκορπίων , και επί πάσαν την δύναμιν του εχθρού , και υμάς ου μη αδικήση. Πλήν εν τούτω μη χαίρετε, ότι τα πνεύματα υμίν υποτάσσεται, χαίρετε δε μάλλον, ότι τα ονόματα υμών εγράφη εν τοίς ουρανοίς. Εν αυτή τη ώρα ηγαλιάσατο τω Πνεύματι ο Ιησούς, και είπεν. Εξομολογούμαι σοι, Πάτερ, Κύριε του ουρανού και της γης, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών, και απεκάλλυψας αυτά νηπίοις, ναι, ο Πατήρ, ότι ούτως εγένετο ευδοκία έμπροσθεν σου.

Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι.

Δόξα Πατρί.

   Ταις του Ιεράρχου, πρεσβείαις ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη, των εμών εγκλημάτων.

Και νυν.

   Ταίς της Θεοτόκου, πρεσβείαις ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη, των εμών εγκλημάτων.

                 Στίχ. Ελέησόν με ο Θεός κατά το μέγα έλεος σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου, εξάλειψον το ανόμημά μου.

Προσόμοιον.

Ήχος πλ. β'. Όλην αποθέμενοι

     Άγιε Ανάργυρε Ρωσίας πάσης το κλέος της Συμφερουπόλεως ένδοξε διδάσκαλε και Επίσκοπε τας δεινάς μάστιγας των αρρωστημάτων πυρετών τε και τα τραύματα των προσιόντων σοι ίασαι Λουκά τω ελέει σου και ταις ικετηρίαις προς τον σον Φιλάνθρωπον Κύριον. Πάντιμε ακέστορ ελπίς κεκμηκότων αρραγής μη επιλάθη δωρήσασθε πάσι τα ευφρόσυνα.

Δέησις υπό του Ιερέως.

    Σώσον, ο Θεός, τον λαόν σου, και ευλόγησον την κληρονομίαν σου: επίσκεψαι τον κόσμον σου εν ελέει και οικτιρμοίς, ύψωσον κέρας Χριστιανών Ορθοδόξων, και κατάπεμψον εφ’ ημάς τα ελέη σου τα πλούσια: πρεσβείαις της παναχράντου, Δεσποίνης ημών, Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας: δυνάμει του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, προστασίαις των τιμίων επουρανίων Δυνάμεων ασωμάτων, ικεσίαις του τιμίου, ενδόξου, προφήτου προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, των αγίων, ενδόξων, και πανευφήμων Αποστόλων, του αγίου ενδόξου πανευφήμου Αποστόλου Βαρνάβα, των εν αγίοις Πατέρων ημών, μεγάλων Ιεραρχών, και Οικουμενικών Διδασκάλων, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Αθανασίου και Κυρίλλου, Ιωάννου του Ελεήμονος, πατριαρχών Αλεξανδρείας: Νικολάου του εν Μύροις, Σπυρίδωνος επισκόπου Τριμυθούντος, των θαυματουργών. των αγίων ενδόξων μεγαλομαρτύρων Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Δημητρίου του Μυροβλύτου, Θεοδώρου του Τήρωνος, και Θεοδώρου του Στρατηλάτου και Μηνά του θαυματουργού, των ιερομαρτύρων Χαραλάμπους και Ελευθερίου, των οσίων και θεοφόρων Πατέρων ημών, των αγίων και δικαίων θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης, (άγιος της ημέρας), και πάντων σου των Αγίων. ικετεύομέν σε, μόνε πολυέλεε Κύριε, επάκουσον ημών των αμαρτωλών δεομένων σου και ελέησον ημάς.

Κύριε, ελέησον (ιβ')

    Ελέει, και οικτιρμοίς, και φιλανθρωπία του μονογενούς σου Υιού, μεθ’ ου ευλογητός ει, συν τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Ωδή ζ . Οι εκ της Ιουδαίας.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Τη ση σκέπη προστρέχω Ιεράρχα αιτούμενος την καρδιάν μου την γέμουσαν ακάνθας της υπερηφανίας και δαιμόνων θρασύτητος αποκαθάραι ταις σαις εντεύξεσι Λουκά μου.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Αγιώτατε Πάτερ νοητών Αιθιόπων και κακοτρόπων βροτών συμβάσεως αλόγου και της κακοπραγίας ανωτέρους συντήρησον τους εξαιτούντας Λουκά την σην επικουρίαν.

Δόξα Πατρί

    Στηριγμόν εν τη θλίψει εν πελάγει του βίου του Σαγματά η μονή τα λείψανα σου πάτερ κατέχουσα το θάρσος καθ’ εκάστην αρύεται. Ίνα προς πλάτος χαράς της όντως καταντήση.

Και νύν.

    Ιησού τας αγκάλας της θερμής σου αγάπης και θυμηδίας ομού υπάνοιξον μοι Σώτερ λιταίς της σης τεκούσης ίνα ψάλλω γηθόμενος ο των Πατέρων ημων Θεός ευλογητός ει.

Ωδή η . Τον Βασιλέα.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Ατρέμας Πάτερ προ των βημάτων αθέων ωμολόγησας Χριστόν Εσταυρωμένον ον μη διαλίπης υπέρ ημών λιτάζων.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Σοφίας μάκαρ της θεϊκής ων δοχείον τον θυμόν και ταραχώδεις εννοήσεις θραύσον της ψυχής μου Λουκά σημειοφόρε.

Δόξα Πατρί.

    Άγιε λύσον της ταλαιπώρου ψυχής μου και του σώματος τους πόνους και οδύνας, συ γαρ, Αρχιθύτης τυγχάνεις και ακέστωρ.

Και νύν.

     Ισχύς η όντως και η ελπίς και το φάος ,η παράκλησης και ίαμα κατ' άμφω Δέσποινα υπάρχεις ημών των ορθοδόξων.

Ωδή θ . Κυρίως Θεοτόκον.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Ιάτρευσον τας νόσους των ψυχοπασχόντων και αλγουμένων Λουκά υπέρ έννοιαν διευθετών τας εννοίας αυτών μακάριε.

Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών.

    Ως μέλισσα ετρύγεις την σοφίαν πάσσαν επί της γης Ιεράρχα αοίδιμε διο νοός μου απέλασον την σκοτόμαιναν.

Δόξα Πατρί.

   Ηδέως οι Πατέρες μάνδρας Σαγματίου τα σα οστά ως μαργάρους κατέχοντες επιζητούσιν θεόφρον την σην αντίληψιν.

Και νύν.

   Λαόν των ορθοδόξων φύλαττε εκ λύκων αιρετικών Παναγία Πανύμνητε αποκαλύπτουσα πάσαν αυτών κακότητα.

Το Άξιον έστι και τα Μεγαλυνάρια

   Άξιον εστιν ως αληθώς, μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον, και Μητέρα του Θεού ημών. Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ, και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ, την αδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκούσαν, την όντως Θεοτόκον, σε μεγαλύνομεν.

   Την υψηλοτέραν των ουρανών, και καθαρωτέραν λαμπηδόνων ηλιακών, την λυτρωσαμένην, ημάς εκ της κατάρας, την Δέσποιναν του κόσμου, ύμνοις τιμήσωμεν.   

 

  Χαίροις επισκόπων ο κοινωνός της Ρωσίας πάσης ο θεόσοφος ιατρός χαίροις της Κριμαίας ο θείος ποιμενάρχης Λουκά των Ορθοδόξων ο νέος άγιος.

  

 Έχων την σοφίαν παρά Θεού των νενοσηκότων εθεράπευες τα δεινά και τους πεπτοκότας εν λάκκω των αθέων τη ση δυνάμει Πάτερ Λουκά εξήρπασας.

 

  Πάντα τα ονείδη δια Χριστόν, φύλακας διώξεις και αικίας σωματικάς σκύβαλα ηγήσω και έφερες γενναίως Λουκά σημειοφόρε και ακατάβλητε.

  

 Θαύματα τεράστια τω λαώ η σεπτή σωρρός σου εν Ρωσία επιτελεί, και εν Σαγματίω, εκ ταύτης αι μερίδες εκβλύζουσιν ιάσεις Λουκά τοις πάσχουσι.

   Ηύγασας ως ήλιος παμφαής εν Συμφερουπόλει τας χορείας των ευσεβών και της αθεΐας εμείωσας το σκότος, εν χώρα της Ρωσίας Λουκά αοίδιμε.

 

  Μάνδρα των θρεμμάτων των λογικών εν τω Σαγματίω ταις πρεσβείαις σου προς Χριστόν φύλαττε θεόφρων εκ πάσης κακουργίας δαιμόνων των εχθίστων Λουκά πανάριστε

   Θλίψεις διωγμούς τε και φυλακάς, πικράς εξορίας, δι’ αγάπην του Ιησού, υποστάς παμμάκαρ, τους πεφυλακισμένους, ως αδελφούς Κυρίου, Λουκά μνημόνευε.

   Έχων παρρησίαν προς τον Χριστόν, Λουκά ιεράρχα, εξορίας και φυλακής, σκληρών κοινωνήσας, ως μάρτυς γενναιόφρων, υπέρ των δεσμουμένων, Αυτόν ικέτευε.

   Άδελφούς εκάλεσεν ο Χριστός, τους εν ασθενείας και ανάγκαις βιοτικαίς, όθεν ιεράρχα, Λουκά διακονούντας, τούτοις φιλαδελφία, δος χάριν Πνεύματος.

    Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι Πάντες, μετά της Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εις το σωθήναι ημάς

Ο Αναγνώστης

    Άγιος ο Θεός, Άγιος ισχυρός, Άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς. [3]

    Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

    Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς. Κύριε, ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών. Δέσποτα, συγχώρησον τας ανομίας ημίν. Άγιε, επίσκεψαι και ίασαι τας ασθενείας ημών, ένεκεν του ονόματος σου. Κύριε, ελέησον. Κύριε, ελέησον, Κύριε, ελέησον.

    Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι, και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

    Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομα σου, ελθέτω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημα σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.

    Ότι σου εστίν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα, του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων.

Αμήν.

Το Απολυτίκιο της ημέρας

Δόξα Πατρί

Το Απολυτίκιο του Αγίου Λουκά. Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον λόγον.

    Ιατρόν και ποιμένα, Λουκά τιμήσωμεν, Συμφερουπόλεως ποίμνης, Αρχιερέα λαμπρόν, τον βαστάσαντα Χριστού τα θεία στίγματα, τας εξορίας, τα δεινά, εγκλεισμούς εν φυλακαίς, τας θλίψεις και τα ονείδη, τον επι εσχάτων φανέντα, εν τη Ρωσία νέον Άγιον.

Και νυν.

Θεοτοκίο. Ήχος πλ. α΄

   Χαίρε πύλη Κυρίου η αδιόδευτος, χαίρε τείχος και σκέπη των προστρεχόντων εις σε, χαίρε αχείμαστε λιμήν και Απειρόγαμε, η τεκούσα εν σαρκί τον Ποιητήν σου και Θεόν, πρεσβεύουσα μη ελλείπης, υπέρ των ανυμνούντων, και προσκυνούντων τον Τόκον σου.

Εκτενής δέησις υπό του Ιερέως

     Ελέησον ημάς ο Θεός κατά το μέγα έλεος Σου, δεόμεθά Σου, επάκουσον και ελέησον.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Έτι δεόμεθα υπέρ των ευσεβών και ορθοδόξων Χριστιανών.

    Κύριε ελέησον. [3]

    Έτι δεόμεθα υπέρ του Πατρός και Αρχιεπισκόπου ημών, (δεινός) και πάσης της εν χριστώ ημών αδελφότητος.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Έτι δεόμεθα υπέρ ελέους, ζωής, ειρήνης, υγείας, σωτηρίας, επισκέψεως, συγχωρήσεως και αφέσεως των αμαρτιών των δούλων του Θεού, πάντων των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών, των κατοικούντων ή παρεπιδημούντων εν τη πόλη ταύτη, των ενοριτών, επιτρόπων, συνδρομητών και αφιερωτών του αγίου ναού τούτου, πάντων ημών των συνελθόντων και εν κατανύξει ψυχής συμμετεχόντων εις την ιεράν Παράκαλησιν ταύτην, μετα των οικείων ημών και των δούλων του Θεού………………………………… (ονόματα)

    Κύριε, ελέησον. (3)

    Έτι δεόμεθα υπέρ του διαφυλαχθήναι την αγίαν 'Εκκλησίαν και την κώμην ταύ­την, την νήσου ταύτην, και πάσαν πόλιν και χωράν, από λοιμού, λιμού, σεισμού, καταποντισμού, πυρός, μαχαίρας, επιδρομής αλλοφύλων, εμφυ­λίου πολέμου και αιφνιδίου θανάτου, υπέρ του ίλεων, ευμενή και ευδιάλλακτον γενέσθαι τον αγαθόν και φιλάνθρωπον Θεόν ημών, του αποστρέψαι και διασκεδάσαι πάσαν οργήν και νόσον την καθ’ ημών κινουμένην, και ρύσασθαι ημάς εκ της επικειμένης δικαίας αυτού απειλής, και ελεήσαι ημάς.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Έτι δεόμεθα και υπέρ του εισακούσαι Κύριον τον Θεόν ημών φωνής της δεήσεως ημών των αμαρτωλών, και ελεήσαι ημάς.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Επάκουσον ημών, ο Θεός ο Σωτήρ ημών, η ελπίς πάντων των περάτων της γης και των εν θαλάσση μακράν και ίλεως, ί­λεως γενού ημίν Δέσποτα, επί ταίς αμαρτίαις ημών, και ελέησον ημάς.

     Κύριε, ελέησον. (3)

    Ελεήμων γαρ και φιλάνθρωπος Θεός υπάρχεις και σοι την δόξαν αναπέμπομεν, τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

   ********************************************************************

Απόλυσις

Σοφία.

Εὐλόγησον,

Ὁ ὢν εὐλογητός, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε. νῦν, καὶ ἀεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Στερεώσαι, Κύριος ὁ Θεός, τὴν ἁγίαν ἀμώμητον πίστιν τῶν εὐσεβῶν καὶ ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, σὺν τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ Ἐκκλησίᾳ καὶ τῇ πόλει (ἢ τῇ μονῇ, ἢ χώρᾳ, ἢ τῇ νήσῳ) ταύτῃ εἰς αἰῶνας αἰώνων. Ἀμήν.

Ιερέας : Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς

-Την τιμιωτέρα των χερουβείμ και ενδοξοτερα των Σεραφεί, την αδιάφθορων Θεόν λόγον τεκούσα, την όντως Θεοτόκον Σε μεγαλυνομεν.

Δόξα σόι ο Θεός η ελπίς ημών Δόξα σοι 

Δόξα... Καὶ νῦν... , Κύριε ἐλέησον (γ') , Δέσποτα ἅγιε, εὐλόγησον.

Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, Κύριε, δόξα Σοι.

Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς...

Δι' εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

   

    Δόξα Σοι ο Θεός, η ελπίς ημών, Κύριε, δόξα Σοι.

    Χριστός ο αληθινός Θεός ημών, ταις πρεσβείαις της παναχράντου και παναμώμου αγίας Αυτού μητρός, των αγίων, ενδόξων και πανευφήμων Αποστόλων, του εν αγίοις Πατρός ημών Νικολάου Επισκόπου Μύρων της Λυκίας, του εν αγίοις Πατρός ημών Λουκά Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, του και Προστάτου ημών (της ημέρας) και πάντων τον Αγίων, ελεήσαι και σώσαι ημάς, ως αγαθός και φιλάνθρωπος και ελεήμων Θεός.

Αμήν 

Ο χορός

Ήχος β'. Ότε εκ του ξύλου.

    Πάτερ Ιεράρχα του Χριστού, ένδοξε Λουκά μη κατόκνει, επιστασίαις σου, εν ποικίλαις θλίψεσι και περιστάσεσι, συντηρών τον φιλόχριστον λαόν του Κυρίου, τον επικαλούμενον εν ευλαβεία πολλή, όνομα το σον θεοφόρε, και υμνολογούντα ενθέως, θαύματα και βίον σου τον άγιον.

Ήχοςπλ. δ

    Δέσποινα πρόσδεξαι τας δεήσεις των δούλων σου, και λύτρωσαι ημάς, από πάσης ανάγκης και θλίψεως.

Ήχος β΄.

    Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού. φύλαξόν με υπό την σκέπην σου.

ΠΗΓΕΣ: 

http://www.christopherklitou.com και http://www.agiosloukas.org 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

‹

›

Αρχική σελίδα

Προβολή έκδοσης ιστού

Από το Blogger.